piątek, 13 września 2013

raport językowy - 13 września

Ostatnio raportowałem pod koniec sierpnia, więc czas już chyba na kolejną aktualizację. Ogólnie: nie jest źle :)

Angielski:
Wreszcie robię coś w tym kierunku. Jako że jestem przyzwyczajony do oglądania filmów i seriali z napisami, zwykle niewiele mi daje oglądanie ich po angielsku. Ostatnio jednak bardzo wciągnąłem się w vlogi na youtubie: śledzę ich dobrych kilka, głównie o tematyce lifestylowej. Plusem jest braki opcji napisów :) Naprawdę się już od nich uzależniłem. 
Poza tym oczywiście codziennie czytam newsy. Rozważam zdawanie na jakiś certyfikat w przyszłym roku, myślę o CAE, na CPE jest chyba jeszcze za wcześnie, chociaż nie przeglądałem jeszcze arkuszy. Myślicie, że takie certyfikaty są jeszcze użyteczne?

Chiński: 
W ostatnich dniach trochę zwolniłem z chińskim, wcześniej przerabiałem po kolei 2500 słówek do certyfikatu HSK 5 (poziom C1) który już mam, ale zdawałem go bez dokładnego przygotowania i mam jeszcze trochę do nadrobienia, żeby rzeczywiście być na takim poziomie.

Francuski:
Póki co tylko Duolingo. 

Japoński:
Chwilowo w zasadzie leży odłogiem.

Portugalski:
Również Duolingo.

Jeśli chodzi o trzy ostatnie języki, zacząłem też uczyć się ich w jeszcze jeden, nowy sposób, o którym napiszę, jak będzie już bardziej namacalny ;)

poniedziałek, 9 września 2013

trudne kanji?


Pismo japońskie jest chyba najbardziej skomplikowane na świecie. To tak naprawdę mieszanka czterech nie przystających do siebie (a co gorsza do języka) systemów pisma. Są to:
  • 漢字Kanji - czyli dosłownie chińskie znaki. Zapożyczone z Chin razem z mnóstwem słów, które do dzisiaj upodabniają wiele wyrazów japońskich do chińskich (dla zielonych - chiński i japoński są językami zupełnie całkowicie i definitywnie różnymi. bardziej podobne do siebie są polski i hindi). Ogromna część kanji ma po kilka odczytań, niektóre zaczerpnięte z chińskiego, a niektóre rodzime. Tak więc nie wystarczy znać znak, trzeba jeszcze znać wszystkie sposoby, na jakie można go odczytać. A który wybrać w danym, konkretnym przypadku: tutaj pomoże nam tylko kontekst i językowa intuicja. Podstawowych kanji jest 2 136, one są wymagane w szkołach i używane w prasie. Ogólna ich liczba sięga jednak nawet 50 000.

  • ひらがなHiragana - elegancki, pełen zawijasów sylabariusz, który wykształcił się ze znaków. Początkowo używany był przez kobiety. Współcześnie zapisywane są nim głównie końcówki gramatyczne i partykuły. Hiraganą podpisuje się także trudniejsze znaki, spoza zakresu podstawowych.

  • カタカナKatakana - kolejny sylabariusz, bardziej kanciasty. Za jego pomocą zapisywane są onomatopeje oraz  bardzo liczne w japońskim zapożyczenia z angielskiego i innych języków zachodnich.

  • Romaji - dosłownie rzymskie znaki, czyli alfabet łaciński. Japończycy dobrze go znają i pojawia się on czasem m. in. na neonach w miejscach, gdzie mogą pojawić się obcokrajowcy.

Pismo japońskie jest cholernie skomplikowane nawet dla samych Japończyków. Istnieją nawet teleturnieje w których zgadują oni odczytania co trudniejszych znaków:


środa, 4 września 2013

great language game

Mieliście kiedyś trudności ze stwierdzeniem, w jakim języku mówią obcokrajowcy siedzący przy sąsiednim stoliku? Wpadłem ostatnio na stronkę, na której można dla czystej rozrywki sprawdzić, jak osłuchani jesteśmy z różnymi językami i na ile umiemy je rozróżnić. Początkowe zadania są dość łatwe, ale potem robi się naprawdę hardkorowo, ponieważ w bazie strony znajduje się aż 70 (!) języków- od bardzo popularnych po takie, o których istnieniu mogliśmy nawet nie słyszeć (sam przyznam się, że zastanawiałem się co to jest Dari :P). 



wtorek, 3 września 2013

strony pomocne w nauce języka: lang-8

W cyklu tym pisałem już o Duolingo oraz Sharedtalk. Strony te, podobnie jak większość innych, pozwalają na ćwiczenie jednej, dwóch umiejętności związanych z opanowaniem języka. Na Duolingo przede wszystkim uczymy się słówek i tłumaczymy krótkie zdania. Sharedtalk pozwala nam ćwiczyć praktyczne użycie języka. Kolejna strona w tej serii, Lang-8, też skupia się na jednej umiejętności, i jest to tworzenie krótkich wypowiedzi. 

Strona opiera się na jednym, bardzo prostym pomyśle: piszemy na dowolny temat, a rodzimi użytkownicy sprawdzają, czy piszemy dobrze. Powinniśmy tworzyć raczej krótkie wypowiedzi, a nie długie rozprawki, więc strona nadaje się raczej dla tych, którzy są w danym języku na poziomie - powiedzmy - do B2. Zaawansowani nie mają raczej już czego szukać: nikomu nie będzie się chciało poprawiać długich tekstów.


Strona w zasadzie jest darmowa. Istnieje opcja konta premium, która daje nam m. in. możliwość wyboru więcej niż dwóch języków, których się uczymy. To jednak można łatwo obejść, gdyż języki podane przy rejestracji można zmienić. Fakt że nie płacimy nie utrudnia nam więc w żaden sposób korzystania ze strony.


Strona sama wyszukuje dla nas użytkowników, do których pasujemy językowo: na przykład Rosjan uczących się polskiego, jeśli uczymy się języka Puszkina. Jest to okazja do zawarcia międzykulturowych znajomości. Możemy też poprawiać teksty pisane przez obcokrajowców próbujących swoich sił w polskim.


Oczywiście Lang-8 nie jest stroną, z której możemy nauczyć się języka. Takiej strony po prostu nie ma. Przez internet możemy opanować podstawy języka, bądź odkurzyć ten, który już trochę zapomnieliśmy, ale należy pamiętać, że trzeba używać różnych stron, żeby ćwiczyć różne umiejętności.

Plusy/minusy:

+ przejrzysta oprawa graficzna
+ w zasadzie za darmo
+ dobry system szukania partnerów językowych

- nie dla zaawansowanych
- ćwiczymy tylko komponowanie wypowiedz

Dla kogo: w zasadzie dla wszystkich początkujących i średniozaawansowanych

Ocena: 4/5



niedziela, 1 września 2013

język miesiąca - wrzesień


Jako że dzisiaj 1 września, oficjalnie mogę zainaugurować kolejny cykl, o którym pisałem jakiś czas temu. Od dziś, co jakiś czas na blogu będą pojawiać się posty związane z wybranym przeze mnie językiem. Będą dotyczyć nie tylko języka samego w sobie, ale także związanej z nim literatury, muzyki i społeczności które się nim posługują, jednym słowem całej kultury. 

Pierwszego dnia każdego miesiąca język ten będzie się zmieniał. W cyklu będą się pojawiać zarówno języki popularne, których uczy się wiele osób, ale także te mniejsze, czy nawet zagrożone wyginięciem.

Na pierwszy ogień język jak najbardziej duży i popularny, będący w pierwszej dziesiątce na świecie jeśli chodzi o ilość użytkowników, czyli japoński.


Kilka faktów o języku japońskim na początek:
  • zapisywany jest trzema rodzajami pisma,
  • posługuje się nim ok. 125 milionów ludzi prawie wyłącznie w Japonii,
  • w języku tym powstała pierwsza powieść świata, czyli Opowieść o księciu Promienistym (Genji Monogatari),
  • jest językiem izolowanym, czyli nie zostało potwierdzone jego pokrewieństwo z żadnym innym językiem,
  • jest językiem aglutynacyjnym (o tej kwestii już wkrótce w cyklu fizyka języka),
  • jest językiem oficjalnym w jednym okręgu na Palau oraz oczywiście w Japonii.




czwartek, 29 sierpnia 2013

poliglotą być - marzenie czy mrzonka?

Człowiek uczy się tych języków i uczy, na jednym, dwóch poprzestać nie może. Zaczyna kolejne, ale to zawsze niesie ryzyko "rozmienienia się na drobne". Może lepiej się nauczyć dwóch języków, a doskonale? Pewnie tak. Ale ja wiem, że to nie dla mnie, i pewnie wielu z was też ma podobne odczucia. Ciężko poprzestać na nauce jednego czy dwóch języków, jeśli ich nauka i odkrywanie kultur, które za nimi stoją tak bardzo Cię kręci. 

Wiec uczysz się, uczysz, i przynosi to kolejne sukcesy: certyfikaty, dyplomy studiów, skończone kursy, ale także proste sytuacje, w których zagadałeś do kogoś, użyłeś języka w praktyce, sprawdziłeś się. Są oczywiście także porażki i kryzysy, słówka i zasady gramatyczne odporne na wszelkie kucie.bariery między poziomami, które wydają się być nie do pokonania. Ale brniesz w to dalej, bo wiesz, że języki obce to ta rzecz, która Cię pociąga najbardziej na świecie; chcesz, żeby to było zarówno Twoje hobby, jak i praca.

A potem widzisz takiego człowieka i zastanawiasz się: co ja robię ze swoim życiem :D ?


to persecute



środa, 28 sierpnia 2013

angielski i polski to bliska rodzina?

W XVIII wieku przebywający w Indiach angielski uczony Sir William Jones badał teksty spisane w sanskrycie, czyli klasycznym języku tego kraju. Rzuciło mu się w oczy coś, czego w żaden sposób nie mógł wytłumaczyć: gramatyka i słownictwo sanskrytu były łudząco podobne do greki i łaciny. Wiedział, że nie może to być przypadek.

Odpowiadając na pytanie postawione w tytule: owszem, angielski i polski do bliscy kuzyni. Inni bliscy krewniacy z tego rodu to francuski, hiszpański, litewski, niemiecki. Na dalszych gałęziach drzewa genealogicznego widać łacinę, hindi, perski, kurdyjski. 

Gdy tysiące lat temu powstawały języki, niektóre z nich szybko rozprzestrzeniły się na dużych obszarach, gdyż populacja świata była wtedy niewielka. Podobnie było z językiem praindoeuropejskim, którym mówiono prawdopodobnie na terenie dzisiejszej Turcji. Sąsiedzi Indoeuropejczyków mówili po minojsku, egipsku, sumeryjsku, hebrajsku.


Języki indoeuropejskie od czasu wielkich odkryć geograficznych są najpowszechniejszą rodziną językową na świecie. Językami indoeuropejskimi mówi 45 % populacji świata. Razem jest ponad 400. Wszystkie pochodzą od jednego języka.


Europa była wtedy zamieszkana przez różne prymitywne ludy zbieracko-łowieckie, niektóre z nich spokrewnione z dzisiejszymi Finami, Lapończykami i Baskami. Klimat był wtedy o wiele chłodniejszy: lodowiec sięgał aż do południowej Szwecji. Indoeuropejczycy mieli nad tubylczymi plemionami sporą przewagę: umieli uprawiać pewne rodzaje traw, z których ziaren na ogniu wypiekali placki. Krótko mówiąc, opanowali technologię rolnictwa. To pozwoliło im prowadzić osiadły tryb życia i dało zastrzyk w postaci zwiększonego przyrostu naturalnego.

Szybko (jak na realia epoki kamienia) rozprzestrzenili się po całym kontynencie. Plemiona tubylcze przetrwały tam, gdzie przejęły od nich umiejętność rolnictwa i wytwarzania żywności, lub klimat nie pozwalał na uprawę zbóż. Z czasem Indoeuropejczycy podbili ogromne obszary: przez step ruszyli do Azji Środkowiej, Indii, nad Zatokę Perską. Z czasem ich mowa zaczęła się dzielić na dialekty, a w końcu zupełnie osobne i niezrozumiałe języki. Słowa zmieniały swoje brzmienie, niektóre zaczynały znaczyć coś innego, niektóre plemiona przestały używać jednych głosek, a zaczęły wymawiać inne.
Przypuszczalna ojczyzna i wędrówka ludów indoeuropejskich

W ten sposób powstały prawie wszystkie języki Europy. Obecnie tylko węgierski, baskijski, estoński i fiński nie należą do rodziny indoeuropejskiej. Wszystkie inne, razem z hindi, perskim, kurdyjskim i wieloma innymi językami wywodzą się od jednego przodka.

Podobieństwo widać nawet dziś. Wspólne korzenie widać w słowach bardzo podstawowych, które były w powszechnym użyciu nawet tysiące lat temu, gdy Indoeuropejczycy mówili wspólnym językiem. Są to nazwy członków rodziny, części ciała, powszechnie występujących zwierząt i roślin, liczby, proste czasowniki. 

Każdy z nas, znając nawet podstawy angielskiego, francuskiego czy włoskiego może sam to sprawdzić. Już bardzo proste przykłady pokazują nam wspólne rdzenie, z których rozwinęły się słowa współczesnych języków. Poniżej zestawiłem różne słowa polskie, angielskie, łacińskie, portugalskie, fracnuskie i hindi wywodzące się od wspólnych rdzeni:

cat - kot - chat
milk - mleko - lait
roi - rex - radża
day - dia - dzień
serce - heart - coeur
trzy - trois - three
mother - matka - maman
woda - water
słońce - sun - sol
dozen - tuzin
sit - siedzieć
noc - night - noite
słyszeć - listen
między - middle - medium
new - nouvelle - nowy
siostra - sister - soeur
się - self - se
bring - brać





czwartek, 22 sierpnia 2013

to budge



Swoją drogą warto przyjrzeć infografice, której podpis jest cytatem w dzisiejszej fiszce:


Co czwarty dorosły Amerykanin ma BMI powyżej 30. To naprawdę trochę mnie przeraża.

środa, 21 sierpnia 2013

Detonautas Roque Clube - Quando o Sol Se For

Niespodziewanie dobry brazylijski indie rock. A i tekst też nieszczególnie trudny.


Penso no que faço
No que fiz e no que vou fazer
Hoje o seu retrato só me mostra
O que eu quero esquecer...

Quando o sol se for
Meu amor
Vou onde você for
Quando o sol se for
A luz indicará você pra mim...

Passo o tempo todo
Tudo passa
Passa a solução
Sempre saio a noite
A noite sempre
Deixa a sensação...

Quando o sol se for
Meu amor
Vou onde você for
Quando o sol se for
A luz indicará você pra mim...(2x)

E eu fico a te esperar
Abro os olhos mas não posso ver
Não me canso de tentar
Eu não quero entender...

Penso no que faço
No que fiz e no que vou fazer
Hoje o seu retrato só me mostra
O que eu quero esquecer...

Quando o sol se for
Meu amor
Vou onde você for
Quando o sol se for
A luz indicará você pra mim...(3x)

Fui! Fui! Fui!....

wtorek, 20 sierpnia 2013

Edgard - portugalski, kurs podstawowy

W swoich planach językowych pisałem, że uczę się portugalskiego między innymi z kursu Edgarda. Kurs składa się z dwóch płyt CD oraz książki, mającej ponad 100 stron (format A4).


Kiedy tylko odpakowałem kurs, od razu bardzo mnie zdziwił dziwny układ treści w podręczniku. Na początku w jedenastu rozdziałach kolejno omówione są różne zagadnienia gramatyczne: czasy, rodzajniki, przeczenie itp. Dopiero po nich następują kolejne lekcje, których w sumie jest 12. Lekcje składają się ze słownictwa, zwrotów i dialogów. Każdą lekcję kończy też krótkie ćwiczenie (tak, liczba pojedyncza jest nieprzypadkowa :P)

Na pewno największą zaletą tych kursów są nagrania z wymową na płytach. Cała treść lekcji jest czytana przez lektora, po którym oczywiście mamy powtarzać wypowiadane kwestie. 


Przyznam szczerze że jak na cenę (niecałe 30 zł) kurs zaskoczył mnie pozytywnie. Uczy się z niego przyjemnie, jest też kilka tekstów o kulturze, oraz dość pomocne zestawienie różnic między europejską i brazylijską wersją portugalskiego (kurs sam w sobie uczy wersji europejskiej). Przejrzyste są też wskazówki co do wymowy, która różni się znacznie od naszych odczytań liter alfabetu łacińskiego (podobnego problemu Polacy nie mają przy nauce hiszpańskiego, we francuskim z kolei jest jeszcze gorzej niż w portugalskim). Oczywiście języka nie nauczymy się z samej takiej książeczki, ale jak na początek, razem z Duolingo, jak dla mnie może być. 

Tak też ogólnie rzecz biorąc, początkującym jak najbardziej polecam!


tie